|
Ιστορία της Ζακύνθου Η Ζάκυνθος ήταν γνωστή από τα προϊστορικά χρόνια. Ο Όμηρος την ονόμασε «Υλήεσσα», δηλαδή «δασωμένη», και λέγεται ότι το νησί υπαγόταν στο βασίλειο της Ιθάκης και οι κάτοικοί συμμετείχαν στην Τρωική εκστρατεία στο πλευρό του Οδυσσέα. Η Ζάκυνθος, σύμφωνα με το μύθο, πήρε το όνομά της από τον πρώτο οικιστή της, τον Ζάκυνθο, γιο του βασιλιά της Φρυγίας Δάρδανο. Το νησί κατοικήθηκε πολύ πρώιμα, όπως δείχνουν και τα ευρήματα της Λίθινης εποχής. Χάρη στη γεωγραφική του θέση και τις πηγές πίσσας που διέθετε, το νησί γνώρισε μεγάλη εμπορική και πολιτιστική άνθηση στους αρχαίους χρόνους. Στους κλασικούς χρόνους, η Ζάκυνθος ήταν μια αυτόνομη και ευημερούσα πόλη-κράτος. Στους Περσικούς πολέμους, οι Ζακυνθινοί τήρησαν ουδέτερη στάση, ενώ κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο συμμάχησαν με τους Αθηναίους. Το 150 π.Χ. οι Ρωμαίοι υπέταξαν πλήρως τη Ζάκυνθο, και την περίοδο της ακμής της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το νησί έγινε αυτόνομη πόλη, ενώ την περίοδο της παρακμής της, η Ζάκυνθος δοκιμάστηκε σκληρά από επιδρομές βαρβάρων. Ο Χριστιανισμός διαδόθηκε από νωρίς στο νησί, και μάλιστα λέγεται ότι στη Ζάκυνθο ήρθε η ίδια η Μαρία η Μαγδαληνή το 34 μ.Χ. για να κηρύξει τη νέα θρησκεία. Στα Βυζαντινά χρόνια, η Ζάκυνθος είχε συμπεριληφθεί στο θέμα της Ιλλυρίας κι έπειτα της Κεφαλληνίας, ενώ υπέφερε πολλά από τις επιδρομές των Βανδάλων και των πειρατών. Με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους το 1204. η Ζάκυνθος περνά στην κατοχή των Ορσίνι, και το 1357 περνά στην εξουσία των Τόκκων. Οι Τούρκοι όμως, δεν κατάφεραν ποτέ να πατήσουν πόδι στο νησί. Οι Τόκκοι την εγκαταλείπουν λόγω της τουρκικής απειλής, και στη συνέχεια, γύρω στα 1480, την εγκαταλείπουν και σχεδόν όλοι της οι κάτοικοι. Η Βενετία εκμεταλλεύεται το γεγονός και καταλαμβάνει το νησί το 1485, επαναφέρει τους κατοίκους, και δίνει κίνητρα για την προσέλκυση νέων. Στην περίοδο της Ενετοκρατίας, η Ζάκυνθος θα γνωρίσει επανειλημμένες θεομηνίες, όπως σεισμούς και επιδημίες, αλλά και κοινωνικές αναταραχές, όπως το Ρεμπελιό των Ποπολάρων το 1628, στον ξεσηκωμό δηλαδή των λαϊκών στρωμάτων και των αστών της εποχής ενάντια στους ευγενείς. Το 1797, το νησί κατακτήθηκε από τους Γάλλους, πράγμα που σήμανε το τέλος της Ενετοκρατίας και της φεουδαρχίας. Το 1799, η Ζάκυνθος έγινε τμήμα της νεοσύστατης Ιονίου Πολιτείας, ενώ το 1809 περνά στα χέρια των ¶γγλων, γεγονός που επικυρώνεται το 1815 με τη συνθήκη των Παρισίων. Το 1821, με το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης, οι Ζακυνθινοί στάθηκαν στο πλευρό των εξεγερμένων Ελλήνων, παρά τις αντιδράσεις των ¶γγλων, ενώ ήδη από το 1818, στο νησί μεταφέρθηκε και η έδρα της Φιλικής Εταιρείας, και εδώ μυήθηκε στην εθνική υπόθεση και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης. Στη διάρκεια της Αγγλοκρατίας, το νησί γνώρισε μιαν ιδιαίτερη άνθηση στην παιδεία και τα γράμματα. Παρόλα αυτά, υπήρχαν ομάδες που αποζητούσαν την απελευθέρωση από τον αγγλικό ζυγό, και την ένωση με την Ελλάδα. Οι αγώνες τους έφεραν τελικά καρπούς, καθώς η Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα έγινε στις 21 Μαΐου 1864. Στον 20ό αιώνα, η ιστορία του νησιού σημαδεύτηκε από τον Εθνικό Διχασμό το 1916-1917, από τα δεινά της ιταλικής και γερμανικής κατοχής, και από τον καταστροφικό σεισμό τον Αύγουστο του 1953 που ισοπέδωσε ολόκληρο σχεδόν το νησί, και στον οποίο έχασαν τη ζωή τους πολλοί κάτοικοι.
|
INFORMATION IN GREEK 
